Czerniaki sluzowki terenu głowy i szyi (czesc II) – leczenie chirurgiczne i systemowe, wyniki leczenia, czynniki prognostyczne

Abstract

Author(s): Jerzy Wladysław Mitus , Marek Jasiowka, Tomasz Walasek, Elzbieta Pluta, Anna Patla, Agnieszka Szadurska, Marian Reinfuss, Beata Sas-Korczynska

Pierwotnym postępowaniem z wyboru w grupie chorych na Tel. 12 63 46 363, e-mail: [email protected] zlokalizowanego czerniaka śluzówek terenu głowy i szyi (head and neck mucosal melanoma – HNMM) jest leczenie chirurgiczne, z próbą usunięcia nowotworu w granicach zdrowych tkanek. Pomimo radykalnego leczenia operacyjnego, u znacznej części chorych nowotwór nawraca miejscowo, daje przerzuty regionalne oraz przerzuty odległe. W grupie chorych na HNMM zlokalizowanym w obrębie jamy nosa i zatok przynosowych stosowany jest klasyczny, radykalny zabieg chirurgiczny; alternatywą chirurgii klasycznej jest chirurgia endoskopowa, oczywiście w określonych sytuacjach klinicznych i przy spełnieniu odpowiednich warunków. W grupie chorych na HNMM zlokalizowanego w jamie ustnej, podstawową metodą leczenia jest chirurgia ablacyjna, o różnym zasięgu, w zależności od lokalizacji i zaawansowania procesu nowotworowego. Obecność przerzutów HNMM do regionalnych węzłów chłonnych jest wskazaniem do ich usunięcia. Zalecenia National Comprehensive Cancer Network, podkreślają rolę profilaktycznej limfadenektomii u chorych na HNMM jamy ustnej, równocześnie jednak nie widzą potrzeby jej stosowania u chorych na HNMM jamy i zatok obocznych nosa. Chorzy na HNMM nie byli i często nadal nie są, włączani do badań klinicznych, jakie prowadzone są u chorych na czerniaka skóry. Zastosowanie adjuwantowego leczenia systemowego, chorych operowanych z powodu HNMM, wywołuje wiele wątpliwości. Chorzy na HNMM w stadium uogólnionym i/lub nieoperacyjnym zaawansowanym miejscowo, często otrzymują leczenie systemowe, podobne jakie stosowane jest w przypadku czerniaka skóry; jednak odmienny obraz kliniczny, cechy histopatologiczne i istotne różnice molekularne, wskazują na konieczność innego rodzaju leczenia systemowego; jak dotąd żadne leczenie systemowe, w tej grupie chorych, nie zostało uznane za efektywne. Nadzieję na poprawę skuteczności leczenia chorych na uogólnionego i/lub nieoperacyjnego HNMM, budzi zastosowanie nowych leków w zakresie terapii celowanej (vemurafenib, dabrafenib, imatynib) oraz immunoterapii (ipilimumab, pembrolizumab, niwolumab). Wyniki leczenia chorych na HNMM są złe i w porównaniu z wynikami leczenia w przypadku czerniaka skóry, są zdecydowanie gorsze; 5- letnie przeżycie całkowite waha się zazwyczaj od 20% do 40%.

Share this article

Editors List

  • Andrzej Zdziennicki

    Institute of Gynecology and Obstetrics, Medical University of Lodz, I Clinic of Gynecology and Gynecological Oncology (Lodz, Poland)

  • Krzysztof Urbanski

    Head of the Oncology Gynecology Clinic, Oncology Center - Instytut im. Maria Sklodowska Curie, Department in Krakow (Krakow, Poland)

  • Andrzej Szawlowski

    Klinika Nowotworow Gornego Odcinka Uklad Digestii, Oncology Center - Institute (Warsaw, Poland)

  • Skowronska-Gardas

    Department of Radiotherapy, Oncology Center-Institute (Warsaw, Poland)

  • Serban-Dan Costa

    Head of the Obstetrics and Gynecology Clinic of the University of Otto von Guericke (Magdeburg, Germany)